نفرین جهیزیه در هند؛ قتل روزانه ۱۶ زن برای جهیزیه ممنوع شده!

بر اساس گزارش فرانس ۲۴، هند در سال ۲۰۲۴ نزدیک به ۵۷۳۷ مورد مرگ مرتبط با جهیزیه را ثبت کرده است؛ یعنی به‌طور میانگین حدود ۱۶ زن در روز. جهیزیه به انتقال پول، املاک، خودرو، جواهرات یا سایر اشیای ارزشمند از خانواده عروس به داماد یا خانواده او به‌عنوان بخشی از شروط ازدواج گفته می‌شود.

 این انتقال مشخصاً از سمت خانواده عروس انجام می‌شود و در هند قانونی به نام «قانون ممنوعیت جهیزیه» در سال ۱۹۶۱ آن را غیرقانونی اعلام کرد. اما واقعیت این است که درخواست پول و کالا نه‌تنها پیش از عروسی، بلکه سال‌ها پس از آن هم ادامه دارد.

ریشه این رسم در باورهای جنسیتی عمیقی است که در آن تولد دختر اغلب یک ضرر تلقی می‌شود. پژوهش‌ها نشان می‌دهد بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۹ نزدیک به ۹ میلیون جنین دختر در هند سقط شده‌اند، هرچند تعیین جنسیت پیش از تولد قانوناً ممنوع است.

منطق پشت این رفتار تلخ ساده است: پسر نان‌آور آینده است و دختر باری مالی که باید هرچه زودتر شوهر داده شود. و درست همین‌جاست که بازار جهیزیه شکل می‌گیرد؛ خانواده‌ها بر اساس تحصیلات، شغل و درآمد داماد بر سر مبلغ چانه می‌زنند. کارمندان دولتی و مردان با شغل‌های امن و پردرآمد خواسته‌های بسیار بالاتری دارند. حتی خانواده‌هایی که واژه جهیزیه را قبول ندارند، هدایای گران‌قیمت را با عنوان پیشکش داوطلبانه می‌پذیرند.

 اما ماجرا با پایان مراسم عروسی تمام نمی‌شود. بسیاری از زنان تحت فشار مداوم هستند تا باز هم پول و کالا از خانواده‌شان بیاورند. زنانی که نمی‌توانند این خواسته‌ها را برآورده کنند، با آزار، خشونت فیزیکی، رها شدن یا در بدترین حالت مرگ روبه‌رو می‌شوند.

آمار رسمی می‌گوید بین سال‌های ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۲ حدود ۳۵ هزار و ۴۹۳ مورد مرگ مرتبط با جهیزیه ثبت شده و پلیس هر سال ده‌ها هزار پرونده آزار و ظلم مرتبط با جهیزیه تشکیل می‌دهد. با این حال کارشناسان هشدار می‌دهند که آمار واقعی بسیار بالاتر است، چون بسیاری از این موارد هرگز گزارش نمی‌شوند.

یکی از دلایلی که این رسم به‌سختی ریشه‌کن می‌شود، پیوند آن با صنعت عظیم عروسی در هند است؛ صنعتی که سالانه حدود ۱۳۰ میلیارد دلار گردش مالی دارد. خانواده‌ها زیر فشار اجتماعی شدید برای برگزاری مراسمی آبرومند و تأمین خواسته‌های داماد، وام می‌گیرند یا دارایی‌هایشان را می‌فروشند. نتیجه این است که قانونی که ۶۵ سال پیش تصویب شد، در برابر رسمی که با باورهای جنسیتی، فشار اجتماعی و منافع اقتصادی گره خورده، همچنان ناتوان مانده و هر روز قربانی می‌گیرد.