رسوایی سوءاستفاده جنسی مدارس پاریس را تکان داد

بر اساس این گزارش، دادستانی پاریس تا اکتبر ۲۰۲۶، در حال بررسی ۱۷۹ شکایت مربوط به آزار جنسی در مدارس پایتخت فرانسه بوده است. همچنین از ابتدای سال جاری میلادی، دست‌کم ۷۴ نفر از حدود ۱۴ هزار و ۴۰۰ نیروی مسئول فعالیت‌های فوق‌برنامه و مراقبت از دانش‌آموزان، به اتهام ارتکاب آزار جنسی بازداشت شده‌اند.

به گزارش خبرگزاری یورونیوز این آمار شامل معلمان نمی‌شود، بلکه کارکنانی را در بر می‌گیرد که مسئولیت مراقبت از دانش‌آموزان را هنگام صرف ناهار، زنگ تفریح، برنامه‌های پس از پایان کلاس و خدمات مراقبت روزانه بر عهده دارند. اگرچه بیشتر پرونده‌ها همچنان در مرحله تحقیقات قرار دارند، تاکنون دو نفر از این کارکنان به اتهام آزار جنسی کودکان محکوم شده‌اند.

شکایت‌های پیاپی، ابعاد بحران را آشکار کرد

یکی از مهم‌ترین مواردی که توجه افکار عمومی را به این بحران جلب کرد، شکایت پدر دختری سه‌ساله بود. او پس از آنکه دخترش از وقوع آزار جنسی در سرویس بهداشتی مدرسه «سن دومینیک» خبر داد، موضوع را به پلیس اطلاع داد. با پیشرفت تحقیقات مشخص شد که این اتفاق احتمالاً موردی منفرد نبوده است. والدین دانش‌آموزان در سه مدرسه دیگر منطقه نیز شکایت‌های مشابهی علیه کارکنان مطرح کردند. در پی این شکایت‌ها، دامنه تحقیقات گسترش یافت و از ۴۴ کودک بازجویی شد.

در ماه مه، ۱۶ نفر از کارکنان فعلی و سابق این مدارس بازداشت شدند. دو نفر از آنان به ظن ارتکاب جرائم جنسی تحت بازداشت قرار گرفتند که یکی از آن‌ها همان فردی بود که نامش در شکایت مربوط به دختر سه‌ساله مطرح شده بود.

این پرونده‌ها پرسش‌های جدی درباره نحوه استخدام افرادی ایجاد کرده‌اند که به‌طور مستقیم با کودکان در ارتباط‌اند؛ از جمله اینکه بررسی سوابق متقاضیان تا چه اندازه دقیق است و عملکرد کارکنان پس از استخدام چگونه ارزیابی و کنترل می‌شود.

ضعف در نظام استخدام و نظارت بر کارکنان

یکی از مشکلات اصلی، نحوه تقسیم مسئولیت‌ها در مدارس فرانسه است. معلمان معمولاً در زمان صرف ناهار، زنگ تفریح و ساعات پس از پایان کلاس‌ها مسئولیت مراقبت از دانش‌آموزان را بر عهده ندارند؛ بلکه این وظایف به کارکنانی سپرده می‌شود که شهرداری‌ها آن‌ها را استخدام می‌کنند.

با این حال، شهرداری‌ها برای جذب نیروی کافی با دشواری‌هایی روبه‌رو هستند. دستمزد پایین، در حدود ۸۷۰ دلار در ماه، و ساعات کاری پراکنده و ناپیوسته، از جمله عواملی هستند که جذابیت این مشاغل را کاهش می‌دهند و امکان اشتغال هم‌زمان در شغل دیگری را نیز محدود می‌کنند. در چنین شرایطی، شهرداری‌ها گاهی برای پر کردن جای خالی نیروها، به‌سرعت از کارکنان موقت استفاده می‌کنند؛ افرادی که ممکن است فرصت کافی برای گذراندن دوره‌های آموزشی یا بررسی دقیق سوابقشان وجود نداشته باشد. گزارش پارلمانی منتشرشده در اکتبر نیز به این مشکلات اشاره کرده است.

در پاریس، کارکنان موقت حدود ۷۵ درصد از مجموع ۱۴ هزار و ۴۰۰ نیروی فعال در برنامه‌های پس از مدرسه را تشکیل می‌دهند. بسیاری از این افراد نیز فاقد مدارک تخصصی در زمینه مراقبت از کودکان هستند؛ مسئله‌ای که نگرانی‌ها درباره آمادگی حرفه‌ای آنان برای انجام مسئولیتی حساس و نیازمند نظارت مستمر را افزایش داده است.

هشدارهایی که سال‌ها نادیده گرفته شدند

گزارش نیویورک‌تایمز نشان می‌دهد که خطرهای مرتبط با فعالیت این کارکنان، سال‌ها پیش از گسترش بحران کنونی نیز مطرح شده بود.

در سال ۲۰۱۵، گزارشی که به درخواست آن ایدالگو، شهردار وقت پاریس، تهیه شد، از ثبت ۱۸ مورد آزار جنسی در مدارس پایتخت طی یک سال خبر داد. بیشتر این موارد به کارکنان موقت مربوط می‌شد. گزارش همچنین از نبود سازوکارهای روشن برای رسیدگی به چنین حوادثی انتقاد کرد و ۵۰ پیشنهاد برای بهبود روندهای حفاظتی و نظارتی ارائه داد.

با این حال، به نوشته نیویورک‌تایمز، اجرای این توصیه‌ها بیش از یک دهه طول کشید. این تأخیر انتقادهایی را درباره کندی واکنش مسئولان به مشکلی برانگیخته است که نشانه‌های آن از سال‌ها قبل وجود داشت.

در نوامبر گذشته نیز، پس از افزایش اعتراض‌های والدین در چند مدرسه، مقام‌های شهری از مجموعه‌ای از اقدامات جدید برای اصلاح فرایند انتخاب و آموزش ناظران، بهبود شیوه رسیدگی به شکایت‌ها و بررسی اتهام‌های مطرح‌شده علیه کارکنان خبر دادند.

مسئولیت مقام‌های شهری زیر ذره‌بین

پیامدهای این بحران به کارکنان مدارس محدود نمانده و مقام‌های شهرداری پاریس را نیز دربر گرفته است. دادستان‌ها درباره احتمال قصور برخی مسئولان، از جمله امانوئل گرگوار، شهردار پاریس، و آن ایدالگو، شهردار پیشین، تحقیق می‌کنند.این دو مقام در جلسه استماع پارلمانی در ماه سپتامبر، از اتفاقاتی که برای کودکان رخ داده بود ابراز تأسف کردند و پذیرفتند که در جلوگیری از فعالیت افراد متهم به جرائم جنسی در مدارس، نوعی «ناکامی جمعی» وجود داشته است.

گرگوار همچنین به ضعف‌هایی در نحوه رسیدگی شهرداری به شکایت‌ها اذعان کرد، اما هرگونه تلاش مقام‌ها برای پنهان کردن این پرونده‌ها را رد کرد. دفتر او اعلام کرده است که شهرداری در حال اجرای اصلاحات گسترده برای رفع نارسایی‌ها و جلوگیری از تکرار چنین حوادثی است.

تحقیقات جاری اکنون این پرسش‌ها را مطرح می‌کند که مقام‌های مسئول تا چه اندازه از خطرهای موجود اطلاع داشته‌اند، با شکایت‌های پیشین چگونه برخورد کرده‌اند و چه کسانی باید درباره ادامه یافتن ضعف‌های نظارتی در محیطی که وظیفه تأمین امنیت کودکان را دارد، پاسخ‌گو باشند.

بحرانی فراتر از پاریس

بحران مدارس پاریس بخشی از بحث گسترده‌تر در فرانسه درباره میزان آزار جنسی کودکان و توانایی نهادهای عمومی برای شناسایی، پیشگیری و پیگیری این جرائم است.

بر اساس برآوردهای کمیسیون مستقلی که امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، برای بررسی آزار جنسی کودکان تشکیل داده است، سالانه حدود ۱۶۰ هزار کودک در این کشور قربانی آزار جنسی می‌شوند. این رقم، گستردگی مسئله و ابعاد مسئولیت نهادهای متولی حمایت از کودکان را نشان می‌دهد.

اگنس ایوران، سناتور محافظه‌کار فرانسوی که ریاست یک تحقیق پارلمانی درباره این موضوع را بر عهده داشته، در واکنش به این پرونده خواستار آنچه «بیداری جمعی» خواند، شد. او نسبت به ادامه انکار و سکوت در برابر آزار جنسی کودکان هشدار داد.

این پرونده بار دیگر نشان می‌دهد که حفاظت از کودکان تنها به تدوین قوانین محدود نمی‌شود؛ بلکه به بررسی دقیق سوابق کارکنان، آموزش تخصصی، نظارت مستمر، رسیدگی سریع به شکایت‌ها و پاسخ‌گویی روشن مسئولان نیز نیاز دارد. تأخیر در اجرای هشدارها و اصلاحات می‌تواند هزینه‌های سنگینی برای امنیت و سلامت کودکان به همراه داشته باشد.