سهم زنان از بازار کار کشورهای عربی فقط ۲۱ درصد است؛ برنامه‌ریزی برای ایجاد ۵۰۰ هزار شغل تا سال ۲۰۳۰
با وجود پیشرفت زنان در کشورهای عربی در زمینه آموزش و افزایش حضور آنان در دانشگاه‌ها، مشارکتشان در بازار کار همچنان فاصله زیادی با وضعیت مطلوب دارد. آمارها نشان می‌دهد تنها ۲۱ درصد زنان این منطقه در فعالیت‌های اقتصادی حضور دارند؛ مسئله‌ای که به یکی از چالش‌های مهم توسعه اقتصادی در کشورهای عربی تبدیل شده است.
منتشر شده در
«معز درید»، مدیر منطقه‌ای دفتر زنان سازمان ملل متحد در کشورهای عربی، با اشاره به این وضعیت، خواستار اقدامات جدی‌تر برای افزایش اشتغال زنان شد. او در نشست عالی‌رتبه «نقش زنان در تحول اقتصادی در شرایط تغییر اقتصاد جهانی» که به میزبانی سازمان همکاری و توسعه اقتصادی در پاریس برگزار شد، تأکید کرد که بهبود این وضعیت به اصلاح قوانین، افزایش سرمایه‌گذاری و همکاری مؤثر دولت‌ها و بخش خصوصی نیاز دارد.
درید در این نشست از برنامه‌ای با عنوان «تقویت اشتغال زنان» نیز سخن گفت که هدف آن فراهم کردن ۵۰۰ هزار فرصت شغلی جدید برای زنان کشورهای عربی تا سال ۲۰۳۰ است. این برنامه قرار است با شناسایی و رفع موانعی که ورود و ماندگاری زنان در بازار کار را دشوار می‌کنند، زمینه حضور گسترده‌تر آنان در اقتصاد را فراهم کند. این برنامه همچنین بر ایجاد فرصت‌های شغلی در سه حوزه آینده‌دار تمرکز دارد: علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات، اقتصاد سبز و اقتصاد مراقبت. این بخش‌ها به دلیل ظرفیت بالای ایجاد مشاغل تازه، می‌توانند زمینه مناسبی برای گسترش اشتغال زنان در سال‌های آینده باشند.
مدیر منطقه‌ای دفتر زنان سازمان ملل معتقد است تحقق این هدف، تنها با اعلام سیاست‌ها و وعده‌های حمایتی امکان‌پذیر نیست؛ بلکه دولت‌ها، بخش خصوصی و نهادهای توسعه‌ای باید برای تبدیل این سیاست‌ها به فرصت‌های شغلی واقعی همکاری کنند.
اینکه تنها ۲۱ درصد زنان کشورهای عربی در بازار کار حضور دارند، در نگاه نخست آماری درباره اشتغال زنان است؛ اما در لایه عمیق‌تر، پرسشی درباره نسبت میان آموزش، فرصت‌های اقتصادی و ساختار اجتماعی این کشورها مطرح می‌کند. زنانی که در سال‌های گذشته سهم بیشتری از آموزش عالی به دست آورده‌اند، چرا به همان میزان وارد عرصه اقتصاد نشده‌اند؟ پاسخ را نمی‌توان صرفاً در انتخاب‌های فردی زنان یا برخی موانع فرهنگی جست‌وجو کرد؛ بخش مهمی از مسئله به ساختار بازار کار و میزان آمادگی آن برای جذب نیروی متخصص زن بازمی‌گردد.
با این حال، ارزیابی نقش اقتصادی زنان نباید به آمار اشتغال رسمی محدود بماند. بخش مهمی از فعالیت زنان در خانواده، از تربیت نسل و مراقبت گرفته تا مدیریت امور روزمره، در شاخص‌های متعارف بازار کار دیده نمی‌شود؛ درحالی‌که این فعالیت‌ها در حفظ سرمایه انسانی و تداوم زندگی اقتصادی و اجتماعی نقش دارند. البته به رسمیت شناختن این نقش‌ها نباید بهانه‌ای برای نادیده گرفتن موانع اشتغال حرفه‌ای زنان یا محدود کردن انتخاب‌های آنان باشد.
از همین رو، مسئله را نباید صرفاً با افزایش نرخ اشتغال زنان سنجید. کیفیت و امنیت شغل، امکان پیشرفت، فرصت کارآفرینی، مشارکت در تصمیم‌گیری‌های اقتصادی و نیز ارزش‌گذاری برای کار مراقبتی، همگی در ارزیابی جایگاه اقتصادی زنان اهمیت دارند. توسعه زمانی می‌تواند از ظرفیت واقعی زنان بهره ببرد که هم فرصت حضور مؤثر آنان در عرصه‌های علمی، اقتصادی و اجتماعی را فراهم کند و هم نقش آنان در خانواده و جامعه را به رسمیت بشناسد.
فاطمه سرخ‌حصاری
این مطلب برایت مفید بود؟
دیدگاه‌های شما
۰ دیدگاههنوز دیدگاهی منتشر نشده است. شما آغازگر گفت‌وگو باشید.